مىدهم كه محمد ( صلى الله عليه و آله ) بندهء او و پيامبر اوست كه از ميان همهء آفريدگانش برگزيد و براى شرح حقايق دينش ، اختيار كرد و به گراميترين كراماتش مخصوص گردانيد و براى رسانيدن پيامهاى نيكو انتخاب نمود . به وجود او نشانه‌هاى هدايت آشكار شد و ظلمت كورى و گمراهى روشنى گرفت . اى مردم ، دنيا كسى را كه آرزوى او را در دل پرورد و خواستار او باشد مىفريبد و با كسى كه براى به دست آوردن آن با ديگران رقابت و همچشمى كند بخل نمىورزد . و مغلوب مىسازد كسى را كه بر او چيره گردد . به خدا سوگند ، قومى كه در فراخى نعمت و كاميابى بوده‌اند و نعمتشان روى به زوال نهاده ، زوال نعمت را سببى جز ارتكاب گناهان نبوده است ، زيرا خدا بر بندگانش ستم روا ندارد . اگر مردم هنگامى كه محنت و بلايى بر آنها فرود مىآيد و نعمتهايشان زوال مىيابد ، از روى صدق و صفاى نيت و شيفتگى دل به درگاه خداوندى زارى كنند ، خداوند نعمت رميده را به آنان بازمىگرداند و كارهاى تباهشان را به صلاح مىآورد . مىترسم از مهلت داده شدگانى باشيد كه غافلگير مىشوند . كارهايى صورت پذيرفت و شما به آنها مايل شديد كه در آن هنگام نزد من ناستوده بوديد . اگر راه و روشى كه در روزگاران گذشته داشته‌ايد به شما بازگردد ، اهل سعادت خواهيد بود . بر من جز كوشش نيست . اگر خواهم كه بگويم مىگويم . خدا آنچه را گذشته است ببخشايد . 178 سخنى از آن حضرت ( ع ) ذعلب يمانى از او پرسيد « يا امير المؤمنين آيا پروردگارت را ديده اى » على ( ع ) فرمود : « آيا چيزى را كه نبينم ، مىپرستم » پرسيد كه چگونه او را مىبينى على ( ع ) فرمود :